تبليغاتX
دبیرستان نمونه حضرت فاطمه شهرستان بردسیر
خانه | آرشیو | پست الکترونیک
شهادت حضرت فاطمه

تکلیف عشق در غم مولا چه می شود؟

 بی تو غرور و عصمت دنیا چه می شود؟

بعد از تو سرنوشت یتیمان و همسرت

در این مدینه یکه و تنها، چه می شود؟

این پرسش غریب ترین مرد عالم است

فردا بدون فاطمه آیا چه می شود.....

 

|+| نوشته شده توسط خسروی در پنجشنبه 1388/03/07 و ساعت 9:33 | 
کیمیای سعادت

کم پیش می آید کلمات با همه بار معنایی که دارندکم بیاورند برای توصیف کسی.

خبر را شنیده ای و دلت نمی خواهد باور کنی اما باور کردن و نکردنت که مهم نیست، مهم اتفاقی است که در بیمارستان ولیعصر شهر قم رخ داده تا زمین خدا یکی از لنگرهایش را از دست بدهد.

آیت الله بهجت فومنی، بعداز ظهر زمینی را که چندین و چند دهه قبل رها کرده بود تا همنفس عرش شود، به حال خود گذاشته تا به دیدار کسی برود که سالهای سال هیچ لذتی را بهتر از عبادت کردنش نیافته بود، اگر سلاطین عالم می دانستند که انسان در حال عبادت چه لذت هایی می برد، هیچ گاه به دنبال این مسائل مادی نمی رفتند. سیره علمی و عملی اش آنقدر گفتنی دارد که نمی شود آن را شمرد. اما به نوشتن در نمی آید، مگر می شود کسی را توصیف کرد که علامه طباطبایی (ره) در موردش گفته:« ایشان (آیت الله بهجت) عبد صالح است.»

مگر می شود از کسی به همین راحتی ها نوشت که آیت الله بهاءالدینی در مورد او گفته است:« الان ثروتمندترین مرد جهان(از حیث معنوی) آقای بهجت است.

 

از شاگردان کلاس عرفان آیت الله قاضی طباطبایی چگونه می شود نوشت؛ کسی که سالهای سال در حوزه نجف تحصیل کرد و یک چشمش به دروس حوزوی بود و چشم دیگرش به کلاس خودسازی آیت الله قاضی. کسانی که همراه ایشان در حلقه شاگردان قاضی(ره) بوده اند، نقل های شنیدنی از آن ایام دارند.

نقل است آقای شیخ عباس قوچانی که بعد جانشین آیت الله قاضی شدند، گفته:«وقتی آقای بهجت خیلی جوان بودند و هنوز سنشان به 20 سال هم نرسیده بود، به مقاماتی رسیده بودند که ما بواسطه ارتباط نزدیک و رفاقت صمیمانه ای که داشتیم اطلاع ÷یدا کردیم و ایشان از من عهد شرعی گرفتند تا زنده هستم، آنها را جایی نقل نکنم.

بعدها البته نقل ها گفته و نوشته می شود از لحظه ای که ایشان دنیای ما را رها کردند، مثل نقل هایی که از زمان رفتن  بایزید بسطامی، ابوالحسن خرقانی، ابوسعید ابوخیر، آیت الله قاضی، سیدهاشم حداد، رجبعلی خیاط و ... نوشته و گفته شده، اما حالا ما که اسیر همان منطق همیشگی جهانیم، می دانیم که روز یکشنبه 27 اردیبهشت مصادف با 22 جمادی الاول 1430 زمین یکی از اولیایش را از دست داد و خوش به حال آنهایی که لیاقت درک محضر این کیمیای سعادت را داشتند.

|+| نوشته شده توسط خسروی در شنبه 1388/03/02 و ساعت 9:11 | 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar